2009-11-03 16:50:52
Энэ үгийг сонсмогц надад аятайхан, тэгсэн мөртлөө гунигтай, яг л энэ унамагцаа хайлдаг цасан ширхэг шиг зуурдын гоо үзэсгэлэнгийн тухай аягүйхэн бодол төрлөө. "Арван гуравдахь болзоо-10" цааш унших »
Энэ блогоос: | Үүцлэх | өөр блог » |
Блог үүсгэх | Нэвтрэх |
Энэ үгийг сонсмогц надад аятайхан, тэгсэн мөртлөө гунигтай, яг л энэ унамагцаа хайлдаг цасан ширхэг шиг зуурдын гоо үзэсгэлэнгийн тухай аягүйхэн бодол төрлөө.
Банжгийг үгүйд бачуурсан тухайгаа хэлж бачуурлаа тайлахгүй бол
Ердөө гуравхан алхмын цаана тэгтлээ дур хүслийг минь булаан бахдал төрүүлэх хүн унтаж байхад зүрх гарган түүн дээр очоод бодож явдгаа хэлж, намайг гайхшруулан байсан булчинлаг гарт нь амьсгал давчидталаа тэврүүлэх зориг хүрэхгүй
Хаалганы түгжээ тор хийнэ. Тэгснээ тас хийтэл хаагдана. Удаж удаж арай аяархан торжигноно. Тэгээд чимээгүй болно.
Намайг дуудаж сэрээсэн
Гэгээн өглөө сайн байна уу?
Нар наадаж өнждөг, сар саатаж хонодог алтан шаргал говийн хүүхэд би ихэр хүүхэд шиг ялгахын аргагүй олон толгодынх нь нэгний энгэрт эхийн хэвлийгээс тасран хорвоод ирснээрээ бахархах дуртай.
Есөн давхрын цонхоор бүдэгхэн гэрэл сүүмэлзэн, нэг асаж нэг унтран, үгүй бол цагаан хувцастай хүний дүрс үе үехэн сүүдэгнэхийг зэргэлдээ байшингийн таван давхарт отон суугаа залуу шимтэн ажиж, байн байн дэвтэртээ ямар нэг зүйл бичиж тэмдэглэнэ.
Зөөлөн цасан будран будрахдаа буурал хөшөөний толгой, мөрөн дээр хайр найргүй лавсана. Халхлах юмгүй нүцгэн хөшөө дааран жиндэвч хэлэх хүнгүй.
Тэр надруу эргэлзэх мэт асуунгуй хараад "Эсвэл чи манайд байж байгаад өглөө болохоор явсан ч болно" гэж болгоомжтой асуухад миний толгой эргэх шиг боллоо.
Бүтэн нэг өдөр болсон ч үдээс хойшийн гурван цаг болоход шуурганы ааш намжих яагаа ч үгүй бололтой. Санаа зовнилт, түгшүүр одоо гүнзгийрсээр айдас болжээ.
Барсхүү дуу аялан, жолоогоо мушгиж явна. Алсад цэнхэрлэн мяралзах уулсын зүг мушгиран зурайх зам дээр саяхан орсон цас хунгарлан тогтож,
Блог хөтөлж эхэлсэн жил найман сарын хугацаанд хүлээж авсан сэтгэгдлүүдээ үзэхэд, урам хайрлаж, урагшлах хүчээр мялаасан,
Сэтгэлд нь хэрэгтэй байсан амар амгалан энэ л мөн...Алтан шар навчсаар бүрхэгдсэн намрын ойд түүнээс өөр хэн ч үгүй мэт нам гүм.
Ингэж байхаар газар цөмөрчихөөсэй, тэгвэл нэг мөсөн алга болоод өгөх юмсан гэж санаа зовж зогстол сэмхэн сэмхэн харц бэлчээн,
Эргэн тойрон шарсан хуурсан хоолны, цуу жангийн, миний мэдэхгүй хамар сэтлэм амтлагчийн содон үнэр тархаж, зөөгч охид зогсолтгүй тавагтай хоол барин гүйлдэж, аяга савх жингэнэн харшиж,
Нарийхан шилбэтэй, өндөгний хальс шиг нимгэн хүнхэр том хундаганы дундуур байх улаан дарсны өнгийг анх үзэж байгаа юм шиг ажин, найз хүүхнийхээ хөвөрч дуусдаггүй яриаг залхуутай сонсон суух зуураа хааяа нэг ийш тийшээ нүд гүйлгэнэ.
Бүтэл муутайхан хоёр болзооноос хойш ээж минь намайг хүнтэй уулз гэж шахахаа болилоо. Эхний хоёр этгээд ихээхэн асуудалтай байсан тухай ээжтэйгээ эвлэрсэн өдөр өвөр дээр нь толгойгоо тавиад эрхэлж хэвтэхдээ хошуугаа унжуулан байж хов хүргэв.